آتشم در جگر خسته شد و زار بسوخت

رخت تمکین مرا عشق به یک بار بسوخت

بنشستم که: نویسم سخن عشق و ز دل

شعله ای در قلم افتاد، که طومار بسوخت

دل یاران، تو نگفتی که بسوزد بر یار؟