هر که به تیغ غم تو یافت شهادت

داروی رنج خود از طبیب نپرسم

گر تو قدم رنجه می کنی به عیادت

همچو شهیدان تنش به خاک نپوسد

دایه بهمهرت برید ناف دل من

پس به کنارم گرفت روز ولادت

چشم تو آنجا که دست برد به دستان