نداشت هیچ درخت این بر جوان، که تراست

ز رنگ چهره خود در گرفتمی به زرت

تو بسته ای کمری بر میان به کینه من

مرا چه طرف ز مهر تو چشم بر کمرت؟

ولی چه چاره؟ که دستی نمیرسد به برت

خبر ز درد دل من به هر کسی برسید

ولی چه سود؟ کزان کس نمیکند خبرت