ای دیده من اول زمانت

غیرت نبرم، که بی نشانست

آن کو به یقین نبیند او را

چون نیک نگه کند گمانست

دریاب، که آخر زمانست

بر یاد تو جامه پاره کردم

باز آی، که خرقه در میانست