تا پیش شاخ گل ننشینی، قدح به دست

ساقی، می شبانه بیاور، که روز ماست

در باغ شد شکفته به هر جانبی گلی

فریاد عندلیب ز هر جانبی بخاست

آشوب بلبلان بندانی که: از کجاست؟

هر دم بنفشه وار فرو می روم به خود

از فکر جام لاله که: خالی ز می چراست؟