قد او در لطف چون سروست، بنمودیم راست

مدتی شد تا دل ما صورت آن سرو راست

دوست میدارد، ولیکن زهره گفتن کراست؟

روی او در حسن چون ما هست، می گویم تمام

گر زبان در کام من شیرین شود چون نام او

بر زبانم رانم، سرم در معرض اندیشهاست

ای زبان، بگذر، که نام پاک او از بس شرف