گیرم که مهر او ز دل خود برون برم

ذکرش دوای درد دل ناتوان ماست

گر فتنه می شویم بر آن روی، طرفه نیست

زیرا که یار فتنه آخر زمان ماست

این درد را چه چاره؟ که در مغز جان ماست

از ما مپرس: کاتش دل تا چه غایتست؟

از آب دیده پرس، که او ترجمان ماست