ناله چنگ و رباب انداختست

نغمه شیرین مرغان سحر

شور در مستان خواب انداختست

عندلیب از عشق گل در بوستان

شرم بادا لاله را! تا از چه روی

پیش ترک من نقاب انداختست؟

بر سر خوان غمش در هر طرف