بنده آن زلف سر بر دوش کرد از دوش باز

گر چه بر طبع حسودان نیک دشوار آمدست

گر به کار ما نظر کرد او چه باشد؟ سالها

خون دل خوردیم تا امروز در کار آمدست

اوحدی را کز کلاه خسروی عار آمدست