تلخست کام ما ز ستیز تو، ای فلک

دل مست و دیده مست و تن بی قرار مست

جانی زبون چه چاره کند با سه چار مست؟

ما را شبی بر آن لب شیرین گمار، مست

یک شب صبح کرده بنالم بر آسمان

با سوز دل ز دست تو، ای روزگار، مست