گر درنگری، بجای آنست

روی تو، که قبله جهانست

از دیده من چرا نهانست؟

جایی بجز از درت ندارم

در دل زده ای تو آتش عشق

وین آه، که می زنم، دخانست

دل یاد تو در ضمیر دارد