بیا، که با گل رویت فراغتی دارم

ز عشق اگر چه به هر گوشه داستانی هست

سری چنین نه همانا بر آستانی هست

ز هر گلی که به باغی و بوستانی هست

اگر بخوان تو از لاغری نه در خوردیم

هم از برای سگان تو استخوانی هست