خانه ای را که در و مثل تو رضوانی هست

تا جهان پرده برانداخت ز روی تو، بریخت

زنگ هر نقش که بر صفه ایوانی هست

هر طرف باغی و هر گوشه بهشتی باشد

مدعی گر ز رخت معجزه خواهد، بنمای

با که روشن تر ازین حجت و برهانی هست؟

هم تو باشی به تناسخ که: دگر باز آیی