راهی که سر به کوی تو دارد حقیقتست

چون قامت تو سرو سهی سرفراز نیست

روشن دل کسی که تو باز آیی از درش

تاریک دیده ای که بر وی تو باز نیست

عشقی که مرد را به تو خواند مجاز نیست

هر خسته را که کعبه دل خاک کوی تست

گو: سعی کن، که حاجت راه حجاز نیست