از گریبان چون گذشت آب، این زمان اندیشه نیست

از قضای آسمانی خلق را بیمست و باز

آفتاب ار باز گشت از آسمان اندیشه نیست

پیش ازین ترسیدمی کز آب دامن تر شود

ما ازین دریا، که کشتی در میانش برده ایم

گر به ساحل می رسیدیم، از میان اندیشه نیست

گر چه از رطل گران کار خرد گردد سبک