ما ازین دریا، که کشتی در میانش برده ایم

آفتاب ار باز گشت از آسمان اندیشه نیست

پیش ازین ترسیدمی کز آب دامن تر شود

از گریبان چون گذشت آب، این زمان اندیشه نیست

گر به ساحل می رسیدیم، از میان اندیشه نیست

گر چه از رطل گران کار خرد گردد سبک

چون سبک روحی دهد رطل گران، اندیشه نیست