گر به ساحل می رسیدیم، از میان اندیشه نیست

پیش ازین ترسیدمی کز آب دامن تر شود

از گریبان چون گذشت آب، این زمان اندیشه نیست

ما ازین دریا، که کشتی در میانش برده ایم

گر چه از رطل گران کار خرد گردد سبک

چون سبک روحی دهد رطل گران، اندیشه نیست

ای که گل چیدی و شفتالو گزیدی، رخنه جو