از برای دوست شهری دشمن ماشد، ولی

ما تفرج کرده ایم، از باغبان اندیشه نیست

پاسبان را گوش بر دزدست و دل با رخت و ما

چون نمی دزدیم رخت، از پاسبان اندیشه نیست

گر مسخر می کنیم، از این و آن اندیشه نیست

اوحدی، گر خلق تا قافت بکلی رد کنند

چون قبول دوست داری هم چنان، اندیشه نیست