گفته ای: درد ترا نیست نشانی پیدا

دل نهادم به جراحت، که سپر چیزی نیست

بدو چشمت که: مرابی تو به شبهای دراز

تا دم صبح بجز آه سحر چیزی نیست

اشک چون سیم ببین، روی چو زر چیزی نیست

آبرویی نبود پیش تو من بعد مرا

که برین چهره بجز خون جگر چیزی نیست