ای اوحدی، از در طلب خط نجاتی

هرگز،مگرآن نغمه که پشتی و پناهیست

زنهار!که تا دست طمع باز نگیری

از دامن این پرده، که پشتی و پناهیست

روی از خط این پرده مپیچان، که گناهیست