ساقی آن ساغر گران برداشت

بنشینم به ذکر او تا صبح

صبح چون ظلمت از جهان برداشت

مطرب آن نغمه سبک برزد

می و مطرب چو در میان آمد

بت من پرده از میان برداشت

چون بدید این تن روان رفته