بنشست و قلم روان برداشت

می و مطرب چو در میان آمد

بت من پرده از میان برداشت

چون بدید این تن روان رفته

از تنم رسم آن کمر برزد

وز دلم نسخه دهان برداشت

جان و جانان چو هر دو دوست شدند