خوشا! وقت آزاده فارغی

که: در سر بغیر از خیالی نداشت

چه گویی که: صوفی نخوردست می؟

که از بیم مردم مجالی نداشت

که با کس جواب و سوالی نداشت

شکم بنده حال دهن بستگان

چه داند؟ چو این روزه سالی نداشت