رسید بر فلکم آه و از قمر بگذشت

نگر: مگرد گر آن سر و سیم بر بگذشت؟

که: آب دیده نظارگان ز سر بگذشت

ز من چو زان رخ همچون قمر نشان پرسید

تو بخت بین که: نخفتم شبی جزین ساعت

که خفته بودم و دولت ز پیش در بگذشت

کدام پرده بماند درست و پوشیده؟