مرا به وصل خود آهسته وعده ای می داد

دلم بر آتش هجران کباب کرد و برفت

تنم به درد جدایی خراب کرد و برفت

ولی چه سود؟ که ناگه شتاب کرد و برفت

بتی که دامن وصلش به چنگم آمده بود

ز هجر ناله من چون رباب کرد و برفت