بیرون رو، ای خیال پراکنده، از دلم

چندان نظر تمام، که دل نقش او گرفت

از وی نظر بدوز چو دل را فرو گرفت

از دیگری مگوی، که این خانه او گرفت

ای پیرخرقه،یک نفس این دلق سینه پوش

بر کن ز من، که آتش غم در کو گرفت