آخر که دید روی تو، ای مشتری لقا

جان را خیال روی تو از دل به در نرفت

این آتش فراق، که بر می رود به سر

از دیگ سینه در عجبم کو به سر نرفت!

کش در غم تو ناله به عیوق در نرفت

دوشم چه دود دل که ازین سینه برنخاست؟

و امشب چه اشک خون که ازین چشم تر نرفت؟