این جا خبر نیامد و آنجا خبر نرفت

این جا که چشم ماست بجز سیم اشک نیست

وآنجا که گوش تست بجز ذکر زر نرفت

شد مست و بی خبر دل ازین باده و هنوز

گفتی که: اوحدی به فریبی چرا بماند؟

پیش تو آمد او، که بجای دگر نرفت