غم نیست گر شد آبم، یا هجر داد تابم

دین تو بنده سوزی، ای من غلام دینت

هر چنبری چو ماری، هر شقه ای تتاری

هر حلقه زنگباری، از طره بر جبینت

از بوسه گر بیابم، دستی بر آستینت

سحرست و بی وفایی، این حسن و دلربایی

ختم آن گر نمایی، بر خاتم جبینت