چون ماه آسمانی، ای آسمان زمینت

خود را زمن چه پوشد؟ جام صفا چو نوشد؟

در یاس من چه کوشد؟ روی چو یاسمینت

آشوب عقل و جانی، آرایش جهانی

گر چه ز خوب چهری، چون اختر سپهری

با دیگران به مهری، با اوحدیست کینت