کای اوحدی، به گرد چنین آرزو مگرد

ما را رها نکرد و سگان را مقام داد

گفتم که: کام دل ز لبانش طلب کنم

عقل این سخن شنید و برمن پیام داد:

کان سنگدل بکس نشنیدم که: کام داد