زود آن قصب که داری بر ماهتابت افتد

یک ذره گر دل تو میلی بما نماید

از ذره ای چه نقصان در آفتابت افتد؟

در خواب اگر ببینی، ای مدعی، شب ما

بس خون فرو چکانی از دیده در غم او

مانند این نمکها گر در کبابت افتد

ای دل، مکن تو زان لب دیگر سال بوسه