زیرا که آن نیرزی کو در جوابت افتد

بس خون فرو چکانی از دیده در غم او

مانند این نمکها گر در کبابت افتد

ای دل، مکن تو زان لب دیگر سال بوسه

جانا، مگر نبیند فردا عذاب دوزخ

دل خسته ای که امروز اندر عذابت افتد

من قدر سگ ندارم، پیش تو، خرم آن کس