چو کردی جای خیال تو اوحدی در دل

کمر، که قد بلند تو در میان دارد

به خاکپای تو آنرا که هست دست رسی

چه غم ز سرزنش هر که در جهان دارد؟

به وصل خود برسانش، که جای آن دارد