سر درویش فدا شد به وفا در قدم تو

کیست در عشق تو کو غصه ز من بیش ندارد

دوش گفتی که: فلان از سر تیغم نبرد جان

بزن و مرد مخوانش که سری پیش ندارد

پادشه زاده ما را سر درویش ندارد

قد او تیر بلا، غمزه او ناوک فتنه

یارب، این ترک چه تیریست که در کیش ندارد؟