نامش به زبان نمی توان برد

بر خوان رخت ز بیم آن زلف

دستی به دهان نمی توان برد

دارم به لب تو حاجتی، لیک

داری دهنی، که از لطافت

ره بر سر آن نمی توان برد

چون چشم تو پیش عارضت راه