نیست کسی در جهان کش چو من شیفته

چاره سگالیدنم فایده ای چون نکرد

آتش هجران تو جز جگرم خون نکرد

زلف چو مفتول تو عاشق و مفتون نکرد

سر و چمن، گر چه هست تازه، ولی همچو تو

نکته شیرین نگفت، شیوه موزون نکرد