تن زد و باکس نگفت، خون شد و بیرون نکرد

زخم که من می خورم، سینه رامین نخورد

گریه که من می کنم، دیده مجنون نکرد

عاشق صادق کسیست کو سخن و سر تو

روز نشد هیچ شب کاوحدی از هجر تو

نعره دگر سان نداشت، ناله دگرگون نکرد