کسی را که با رویت افتاد مهر

تماشای گل در بهاری نکرد

به راه تو بر هیچ خاکی ندید

که از اشک بر وی نثاری نکرد

چو مه را بدید، اعتباری نکرد

در آنها که دل مدخلی می کنند

بجز دوستیت اختیاری نکرد