لبت پیش ما هیچ شغلی ندید

چو مه را بدید، اعتباری نکرد

در آنها که دل مدخلی می کنند

بجز دوستیت اختیاری نکرد

که از محنتش پود و تاری نکرد

شبی در فراقت نکردیم روز

که با ما جهان کار زاری نکرد