که از محنتش پود و تاری نکرد

در آنها که دل مدخلی می کنند

بجز دوستیت اختیاری نکرد

لبت پیش ما هیچ شغلی ندید

شبی در فراقت نکردیم روز

که با ما جهان کار زاری نکرد

نمودی که: رویم چه کرد از جفا؟