تو این ستیزه و ناز و عتاب و شوخی را

به سوی ما نه همانا گذار دانی کرد

اگر مراد دل خود طلب کنیم از تو

مراد دشمن ما اختیار دانی کرد

اگر به ترک بگویی چه کار دانی کرد؟

چه پرسمت ز وفا، گویی: آن نمی دانم

ولی چو بوسه بخواهم کناردانی کرد