دل که جاییش به درد آمده باشد داند

هیچ زشتش نتوان گفت، که زیبایی کرد

عشق ورزند بتان، لیک چو من بیزوری

پنجه سهلست که با دست توانایی کرد

کاوحدی این همه فریاد هم از جایی کرد