این قاعده نیازمندی

از بادیه حجازم آورد

آن بخت که دل به خواب می جست

بیدار ز در فرازم آورد

در عهد تو بی نیازم آورد

چون دید که: شمع جمع عشقم

اندوه تو در گدازم آورد