بر سر من گر تو خاک راه ببیزی

صید چنین کس به روزگار نگیرد

روز نباشد که در فراق رخ تو

روی من از خون دل نگار نگیرد

از تو دلم ذره ای غبار نگیرد

هر چه بخواهی بکن، که بنده منقاد

حکم خداوند خویش خوار نگیرد