تن راهرو بار جان برنگیرد

به بالای من بر کشیدند دلقی

که پهنای هفت آسمان برنگیرد

دل دین طلب تنگ تن برنتابد

مکن یاد دنیا، که اندیشه ما

هماییست کین استخوان برنگیرد

به ما گوهری داد دست عنایت