تو سرمایه بسیار گردان، که دل را

هماییست کین استخوان برنگیرد

به ما گوهری داد دست عنایت

که اندازه بحر و کان برنگیرد

چو سرمایه پر شد زیان برنگیرد

زبان درکش،ای اوحدی، زین حکایت

که ناگه سرت با زبان برنگیرد