کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 9

گر گواهیش بیارم که: مرا زلف تو کشت

چهرهٔ اوحدیشاعر
قالبغزل

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 6

    نور خورشید دهد، پرتو ماه اندازد

    #
  2. 7

    چشم آن ترک سپاهی به هزیمت ببرد

    #
  3. 8

    ناوک غمزه چو در قلب سپاه اندازد

    #
  4. 9

    گر گواهیش بیارم که: مرا زلف تو کشت

    انتخاب‌شده
  5. 10

    حسن او لرزه بر اندام گواه اندازد

    #
  6. 11

    تیر هجرم به جگر در زد و اندیشه نکرد

    #
  7. 12

    که دلم در پی او ناوک آه اندازد

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 9 از «غزل شماره ۲۱۱ - چون گره بر سر آن زلف دو تاه اندازد...» است.