به خشم درشود و فتنه ای برانگیزد

شبی که بر سر کویش گذر کنم چون باد

رقیب او ز جفا خاک بر سرم بیزد

و گر به چشم نیازش نگه کنم روزی

در آتشم من و جز دیده کس نمی بینم

که بی مضایقه آبی بر آتشم ریزد

نه کار ماست چنین دوستی، ولی چه کنم؟