ز سرسام فراق او گر آن بیمار برخیزد

تنم برخیزد، ار گویی، ز بند جان به آسانی

ولی از بند عشق او دلم دشوار برخیزد

به سر سیم طبیبانش فرستیم و به جان تحفه

سرم بر آستان او ، چوبینی برمدار او را

کزان خاک او ندارد سر که بی دیدار برخیزد

گلی بیخار میجستم ز باغ وصل او پنهان